تولد فرزند جدید یا توجه متفاوت به خواهر و برادر ممکن است احساسهایی مانند خشم، غم یا ترس از کنارگذاشتهشدن را فعال کند. این احساسها کودک را «بد» نمیکنند.
احساس را بپذیرید، رفتار آسیبزا را نه
میتوانید بگویید: «گاهی دوست داری من فقط برای تو باشم. زدن نوزاد امن نیست؛ اگر عصبانی هستی به من بگو یا این بالش را فشار بده.»
مقایسه را کم کنید
جملههایی مانند «ببین خواهرت چقدر آرام است» رقابت را بیشتر میکنند. هر کودک را با مسیر خودش ببینید و دربارهٔ رفتار مشخص حرف بزنید.
- زمانهای کوتاه اما منظم دونفره بسازید.
- کودک بزرگتر را مجبور به نقش «همیشه عاقلتر» نکنید.
- در مراقبت از نوزاد حق انتخاب بدهید، نه مسئولیت اجباری.
- محبت را با توجه به نیاز هر کودک نشان دهید، نه الزاماً به شکل کاملاً یکسان.
اگر پرخاشگری خطرناک، افت قابلتوجه یا ناراحتی پایدار دیده میشود، برای ارزیابی حرفهای کمک بگیرید.