گاهی والد با نیت خوب پشتسرهم سؤال میپرسد: «مدرسه چطور بود؟ چه شد؟ چرا چیزی نمیگویی؟» اما کودک خسته یا تحت فشار ممکن است بیشتر بسته شود.
از مشاهده شروع کنید
بهجای حدسزدن یا بازجویی، چیزی را که میبینید توصیف کنید: «امروز وقتی آمدی ساکتتر بودی.» سپس کمی فضا بدهید. سکوت کوتاه میتواند دعوت به حرفزدن باشد.
قبل از راهحل، احساس را بازتاب دهید
وقتی کودک میگوید دوستی با او بازی نکرد، عجله برای نصیحت ممکن است حس شنیدهنشدن بسازد. ابتدا بگویید: «به نظر میآید خیلی تنها شدی.» بعد بپرسید: «دوست داری فقط گوش بدهم یا با هم راهی پیدا کنیم؟»
- در سطح چشم کودک قرار بگیرید.
- گوشی و حواسپرتی را برای چند دقیقه کنار بگذارید.
- سؤالهای باز اما کوتاه بپرسید.
- اگر کودک آماده نیست، زمان دیگری پیشنهاد دهید.
ارتباط مؤثر یعنی کودک بداند احساسهایش قابلگفتناند، حتی وقتی همهٔ رفتارها قابلپذیرش نیستند.